Lieve allemaal,

Een kort bericht uit een internetcafe in Assosa. Jessica is foto’s aan het uploaden en ik ga een verhaal schrijven. Ik weet niet waar ik moet beginnen. We hebben al zo gigantisch veel beleefd. De afgelopen dagen hebben we zoals verteld in Sherkole gewoond. In een hut, op de foto’s kunnen jullie zien hoe de hut eruit ziet. Het is gemaakt van klei en golfplaten en is geverfd zodat het er wat mooier uitziet. We hebben een kamertje van 12m waar we 2 matrassen hebben neergelegd, onze muskietennetten hebben opgehangen, 2 dozen staan voor wat eten en andere spullen, onze koffers en een stoel. Genieten om zo puur te leven. In de andere 3 kamertjes slapen, de nurse, de verloskundige en de hulp, Alem, van Wilma en Peter die wat voor ons zorgt (Hoe maken we vuur? Hoe maken we met de weinige spullen toch een goede maaltijd? Ja, wat dat betreft zijn we echt toeristen!) . Een schat van een meid, waar we heel leuk contact mee hebben.

We genieten er ontzettend van om echt part of the community te zijn. Eerst schrokken de kinderen bijvoorbeeld echt van ons, maar omdat we daar nu wonen worden onze gezichten bekend, willen de kinderen niets liever dan met ons spelen en met ons op de foto. We hebben het superleuk met de Alazar (verpleegkundige), Wakjira (verloskundige) en de anderen. Overdag in de clinic, zien we patienten, rijden we mee op de motor om health clinics te bezoeken in de kleine dorpjes, proberen we contact te maken met een TBA die veel rond de clinic is, praten we over verloskunde in Nederland en in Ethiopie. Heel bijzonder! ‘s Morgens ontbijten we met zijn allen pasta. ‘s Middags eten we met heel de staf injera in een eethuisje waar de geiten en kippen bijna bij je op schoot gaan zitten (het is een hut van klei en bamboe). Om 5 uur ‘s middags gaan we naar het volleybalveld om een potje mee te spelen. Het halve dorp is daar aanwezig. Bijna alleen mannen, de vrouwen kijken toe. Gegiechel en geschater toen we voor het eerst gingen meedoen. Ongelofelijk. ‘s Avonds zitten we bij het vuur, praten we, eten we weer pasta en spelen we Halli Galli. Superleuk, vooral Wakjira is al helemaal fan. De kippen en geiten lopen om ons heen, ‘s nachts worden we wakker van de moskee die de oproep voor gebed doet.

O ja en de spullen natuurlijk. Overweldigend. De mensen zijn zo blij. De staf hoopt dat door het uitdelen van de kleine handdoekjes en zeepjes meer mensen in de clinic willen komen bevallen. Met de doptone is de verloskundige superblij. We leren hem elke dag hoe hij deze goed kan gebruiken. Ook de beademingsballon is echt een aanwinst!

We denken dat de foto’s voor zich zullen spreken.

De eerste week, is echt een wenweek geweest. En dat is goed gelukt. Volgende week gaan we aan ons project werken. De bedoeling is dat we 5 of 6 uitgebreide interviews gaan doen met de vrouwen. We hebben al 4 afspraken staan. Hopelijk gaan deze door! We zijn benieuwd.

Nu zijn we sinds gisteren in Assosa waar af en toe stroom en netwerk is. Naar de grote markt (druk!), naar een sportveld geweest, naar een meeting geweest van jonggelovigen, supermooi, voelde ons helemaal thuis. Net nog bij mensen in Assosa geweest die 3 dagen geleden een kleine tweeling heeft gekregen die nog maar amper willen drinken. Ze zijn klein, suf. We hebben wat geholpen met aanleggen en maken ons wel een beetje zorgen. Morgen gaan we weer langs!

Dat was hem weer voor nu. Bedankt voor jullie berichtjes, jullie kadootjes en meeleven! Tot snel!

Ps. Sorry voor eventuele spelfouten. Hij staat natuurlijk op engels en verandert soms automatisch iets.