Lieve allemaal,

Inmiddels is ons laatste weekend in Assosa zijn aangebroken.. Volgende week zaterdag vliegen we naar Addis en dan zijn we zondag weer thuis! Nog een week dus tot ons grote avontuur afgelopen is. Heel fijn om straks weer thuis te zijn maar we beseffen ons nu wel sterk hoe erg we ons leven in Sherkole en alle mensen die we hebben ontmoet gaan missen!

Afgelopen week in Sherkole was weer genieten. Weinig regen dit keer en veel zonnige warme dagen. Maandag hebben we alle nurses en health extension workers weer ontmoet om de 180 enquetes aan ze uit te delen. Zoals gepland zijn we van dinsdag tot donderdag langs de kebeles gegaan om te kijken hoe de enquetes worden ingevuld en om te zien of alles begrepen wordt. Het verraste ons te zien hoe gemotiveerd de vrouwen (en enkele mannen) aan het werk zijn gegaan en al startten op dinsdagochtend om 6 uur! Ook waren we blij te zien dat de enquetes goed ingevuld werden en merkten we dat er echt een competitie gaande is voor de beloning die we beloofd hebben aan het groepje die de enquetes het best invullen! We zijn deze week voor het eerst naar de verste kebele, Bamadon, geweest en naar het alleen te voet te bereiken Alfashir wat heel mooi was. Deze kebeles liggen niet aan de weg wat een nog veel meer rustige sfeer in het dorp geeft. Na deze week hebben we dus het hele werkgebied van Wilma gezien!

Omdat er snel gewerkt werd konden we de enquetes donderdag al verzamelen en hebben we ook onze refreshment over borstvoeding gegeven. Dit werd heel leuk ontvangen en er was veel interactie. We hebben verteld over de voordelen van borstvoeding, over colostrum en het binnen een uur aanleggen van de baby na de geboorte en speelden met een pop uit hoe je een kind het best kan aanleggen. Na dit voorgedaan te hebben vroegen we wie de moeder, Jessica, wilde helpen bij het aanleggen van haar kind. Na een tijdje durfde een health extension worker de uitdaging aan te gaan maar dan moest wel de borst tevoorschijn gehaald worden anders lukt het niet. Iedereen lachen natuurlijk! De les was een groot succes en de nurses en health extension workers vertelden dat het veel nieuwe informatie voor ze was en dat het goed is om bepaalde dingen te weten.

Donderdag na de les zijn we gelijk de enquetes gaan nakijken om te zien welk groepje gewonnen had en vrijdagochtend zijn we gestart met analyseren.. Nou vooral tellen, tellen en tellen en als er iets niet klopt opnieuw beginnen. Wat een werk want we hebben 164 bruikbare enquetes van de 174 die we terug kregen! Heel mooi aantal, daar zijn we blij mee maar dit weekend hebben we veel werk te doen. Vrijdag hebben we het beste groepje met een geurtje beloond en we zo snel mogelijk naar Assosa gegaan waar we 's avonds weer doorgegaan zijn met tellen.

Er zijn nog meer dingen gebeurd deze week. Zoals op de foto's te zien heeft Jessica een kip, een haan, in Sherkole gekocht die voor een nachtje gezellig in de kooktent waar Alem overnacht, geslapen heeft. Al vroeg in de ochtend kakelde hij ons wakker, vooral Alem, en was het al vroeg zijn tijd om geslacht te worden! Jessica heeft het aangedurfd om zijn nek door te snijden terwijl Alazar de haan stevig vasthield.. Alem en Jessica hebben hem kaalgeplukt, ontleed en gewassen waarna Alem hem in een rode saus vol uien heeft bereid. Helaas hebben we niet veel van de kip geproefd, Leanne helemaal niet omdat we ons niet goed genoeg voelden. Vrijdag waren we allebei ziek, van welk eten het komt is nooit duidelijk maar dat de hygiëne hier slecht is weten we wel..

Het leuke deze week was dat we eindelijk onze eerste bevalling gedaan hebben! De barende (van haar 6e kind) kwam al met persdrang bij de kliniek aan waar een verpleegkundige, Abdrahim, samen was met Jessica. Omdat ze al zo ver was, was het tobben voor Jessica om wel of niet naar mama Mueslia te rennen (waar Leanne al een thee voor haar besteld had) om Leanne te halen, met het risico dat we dan allebei de geboorte mislopen. Gelukkig kwam Leanne na twintig minuten aan omdat ze niet begreep waar Jessica bleef. We hebben samen de vrouw begeleid en de midwife, Wakjira, kwam pas op het laatste moment binnen toen het hoofd bijna geboren was. Na de geboorte werd het kind op zijn kop gehouden en op de rug getikt. Omdat de moeder op haar hurken bevallen was tilde de midwife haar hupsakee op om op het bed te liggen voor de nageboorte. Voor ons verliep alles best ongeregeld, bloed en vruchtwater op de grond, geen celstofmatjes, zelfs amper licht omdat het donker aan het worden was en er geen zaklamp in de buurt was. Zeker een mooie ervaring en een gezond meisje werd naar huis gedragen door haar oma terwijl haar netbevallen moeder in het donker op een bed naar huis getild werd door mannen uit haar dorp.

Verder hebben we in Sherkole de voetbalwedstrijd tegen Duitsland gekeken! In een benauwde hut propvol met mannen die voor Van Persie waren, met een oud tv'tje die regelmatig haperde maar toch goed werkte voor in een dorp als dit. Het is ongelofelijk dat dit in Sherkole kan maar met een herriemakende generator is er aardig beeld. Als de twee enige Nederlanders werden we wel gesteund en werd er veel harder gejuicht toen Nederland scoorde dan de twee keer toen Duitsland scoorde. Wel jammer van de uitslag..

De Amhaarse taal beginnen we beter en beter te leren en we kunnen zelfs al een liedje zingen in deze taal zoals we dat soms 's avonds doen met gitaar in onze compound. Gelukkig kent Alazar veel bekende Engelstalig liedjes en staat hij er ook voor open een Nederlands liedje te zingen. Heel leuk.

Verder is het oppassen geblazen voor de slangen.. Deze week hebben we wel vijf slangen gezien, gelukkig allemaal al doodgemaakt maar zonder zaklamp door ons dorp lopen kan echt niet meer... Hopelijk kunnen we de komende week nog wat tijd doorbrengen in Sherkole en komen we ver met ons eindproduct dit weekend.

Het volgende verhaal horen jullie in real-life!

Groetjes uit Assosa!!