verloskundeinethiopie.reismee.nl

Onze tweede week in Sherkole

Het is weer weekend, dat betekent, onze familie en vrienden weer spreken en jullie op de hoogte brengen van onze activiteiten deze week. Heel fijn om weer even stroom te hebben (helaas ook geen stromend water nu in Assosa, aan de andere kant, we zijn het gewend geraakt) We hebben weer een boel te vertellen.. !

Afgelopen weekend in Assosa zijn we weer bij de tweeling geweest. Moeder geleerd hoe ze kan kolven en afgekolfde melk kan geven met een lepel. Naar de markt geweest om groenten te kopen voor de week in Sherkole. Hebben we onze ogen uitgekeken naar dansende mensen op straat voor een nationale feestdag, hebben we een leuke hockeywedstrijd gekeken, naar de kerk van Wilma en Peter geweest, plan gemaakt voor de week met de interviews en lekker uitgerust. Dinsdagochtend weer ‘thuis’ gekomen (Sherkole), waar een half uur geleden een prachtige baby geboren was. Helaas, net te laat! Mooie baby, moeder loopt na 4 uur weer naar huis met de baby in haar moeders (oma’s) armen. Speciaal voor mama Leanne, foto van mutsje!

Deze week stond in het teken van de interviews. Samen met onze tolk Alazar (nurse in het project) hebben we 9 vrouwen(!) geïnterviewd over de praktijk van borstvoeding. Heel interessant en heel leuk om te doen. Alazar nam ons overal mee naar toe. We hebben interviews gehouden in een klein kliniekje in de buurt, maar zijn ook de omliggende dorpjes ingegaan. Alazar kent veel vrouwen in de regio en roept een ploegende vrouw van het land, bezweet en wel komt ze aanlopen, of we haar wat vragen mogen stellen. Ja, maar wel onder de boom. Prima. Binnen de kortste tijd heeft ook de familie zich rond de boom verzameld, komt het dorpshoofd er bij zitten en wordt er openlijk gesproken over borstvoeding, maar ook over hoe de bevalling verliep. Af en toe krijgen de kinderen een slok van de borst of nemen ze zelf een slok uit de borst. Totaal geen onderwerp waar een taboe op rust (waar we het natuurlijk erg mee eens zijn en erg fijn is voor ons onderzoek!). Kinderen vinden het reuze interessant. We hebben interessante informatie gekregen:

- Water geven aan een jonge baby is goed voor de helderheid van de ogen

- Water naast borstvoeding is goed tegen een droge keel van de baby

- Een vrouw geïnterviewd die op haar 14e is getrouwd

- Mama van 19 geïnterviewd en de volgende vrouw van 35 bleek haar moeder

- Zeven keer in de hut bevallen zonder enige hulp tot bevallen in de kliniek van het project

Dit weekend en aan het begin van volgende week zullen we alles gaan analyseren en hopen we de informatie om te zetten in een enquête die we in de hele regio willen verspreiden. Dat wat betreft het project. Een geslaagde week geweest, erg blij mee! Verder hebben we weer genoten van het leven op het platteland. De douche in de kliniek gaf geen water, totaal geen probleem weer, we poedelen ons wel onder de gieter. Leanne had een nacht een flinke voedselvergiftiging. Behoorlijk ziek geweest. Jes met emmertjes halen en emmertjes legen in de weer. Leanne buiten in de regen en onweer, in het pikkiedonker weer op de emmer. Spugen, diarree. Geen pretje. Een dag later was het over en ik ben alweer kiplekker. Iets verkeerds gegeten waarschijnlijk. Jes was trouwens ook niet helemaal lekker, wat milder, maar ook niet fit. Tja, het is ook allemaal nieuw. Verder hebben we ervaren hoe het is om 6u op een bus te moeten wachten. Rond kijken, foto’s maken tot ook die batterij op is, boter/kaas/eieren, kamertje verhuren, staan, lopen, zitten, toekijken hoe de zware wolken steeds dichterbij komen. En ja, na 6 uur en 5 minuten kwam de bus eraan. PROPVOL! Maar wij wilden er bij. Alle ramen dicht in de bus, omdat het regende, alleen gaat het raampje open als een man wat qat (stimulerende blaadjes, waar ze op kauwen) naar buiten wil spugen. Je krijgt kramp in je kuiten, mensen klimmen over elkaar heen om de bus uit te kunnen, Jessica schrikt op na drie kwartier van een fladderende kip onder haar rok. De mensen lachen. Een hele ervaring.

Verder raakt Leanne al helemaal gewend (Jes nog niet) aan om 07:00 uien en knoflook snijden voor het ontbijt en vervolgens een lekkere pasta in je buik voor 08:00 ’s morgens. We worden steeds beter in volleybal en we hoorden van de week dat de mensen in Sherkole het zo leuk vinden dat wij er zijn en deelnemen aan het leven daar. Het is nl. voor het eerst dat er blanken in het dorp slapen! We hebben de primeur. De tijd begint te komen dat we niet meer door iedereen voor ‘china’ of ‘forengi’ worden uitgemaakt of kinderen bang voor ons wegrennen. We worden langzaam deel van het geheel.

Dit weekend verblijven we weer in Assosa. Gisteren mails, enquêtes analyseren, weer naar fellowship met Alazar van de full gospel church geweest, vandaag te horen gekregen dat het goed gaat met de tweeling, er is geen tijd geweest om langs te gaan, wellicht volgende week.

Nou, jullie horen het weer, we GENIETEN!

Veel liefs uit Ethiopië!

Reacties

Reacties

Caroline schaeffer

Hoi Jessica!super om jullie zo samen te volgen,wat een prachtige foto,s.Jullie beschrijven het zo levendig zodat het net een beetje lijkt of we erbij zijn.Natuurlijk kunnen we ons niet voorstellen hoe het daar bij jullie is maar jullie stralen zo dat het fantastisch moet zijn deze ervaring.Heel veel succes en werkplezier,wens jullie een gezegende tijd toe.Liefs uit een koud en regenachtig nederlandje. Caroline

Fred en Erica

Wow wat een verhaal weer, wat een indrukken moeten jullie krijgen.

Jes, zo te lezen geniet je enorm en de foto's zijn ook prachtig. Vorig weekend zijn we met Marion naar opwekking geweest, was erg gezellig.
Geniet van alles en veel zegen in jullie werk. Kus Fred en Erica

Fleur

Fijn dat het zo goed gaat met jullie project, meiden! Lijkt me bijzonder om daar met de bevolking te praten over borstvoeding. Ik ben nu al benieuwd naar de presentatie als jullie weer terug zijn.

Wij zitten inmiddels weer in de JC-toetsen, assessments en vaardigheidstoetsen... genieten jullie er maar extra van dat jullie met iets véél leukers bezig zijn!

liefs, Fleur

Arry

Lieve meiden,
Wat een belevenissen weer! Met de foto's kom ik komende week wel door, ik bekijk ze steeds opnieuw :-)
Zou wel even in het echt bij jullie om de hoek willen kijken en over de Afrikaanse markt willen lopen... Goede week verder, hopelijk zonder ziekte. Liefs, mama

Elmer, Nienke en Seth

Lieve Jes,
Wat een avonturen en prachtige foto's! Aan de ene kant leef ik me helemaal in maar aan de andere kant kan ik me er niets van voorstellen! Knoflook in de ochtend? Nee geef mij ook maar een broodje hagelslag! En zes uur op de bus wachten? Dat is bijna een hele werkdag!
Bijzonder om de cultuurverschillen te horen.

Zie uit naar de nieuwe verhalen!
Veel liefs en knuffels van ons

Anneke

Ik geniet erg van jullie verhalen en krijg erdoor het gevoel dat jullie al zoveel langer in Sherkole zijn dan 2 weken! Gelukkig hebben jullie er nog 3 voor de boeg!

groet van Anneke

Jurjen en Marlien

Goed te horen dat jullie het naar de zin hebben, alle verhalen, heel bijzonder. We missen je wel Jes. Bidden voor jullie.
Hier in Israel hebben we her erg naar onze zin. Al heel veel gezien.
Wees God dankbaar. Wat, waar en hoe we behoren Hem toe.
Sterkte voor jullie beiden

Nienke (vdP)

Hee Leanne en Jessica,

ik geniet echt van jullie verhalen, en wat een mooie foto's zeg! Bizarre verhalen ook, van zulke jonge moeders.

Succes met jullie onderzoek, en eet niet teveel qat;)

Liefs en zegen!

Joop

Ha Leanne en Jessica,
Ik wilde even checken hoe het met de noorderburen is! Ik vond het al behoorlijk wennen toen ik in Kenia kwam, maar ik denk dat jullie helemaal een cultuurshock (gehad) hebben! Gelukkig genieten jullie er van, want als ik zo de verhalen hoor van de zustertjes is het allemaal best pittig in ziekenhuizen in Afrika! Maar daarom ben ik misschien ook bakker geworden en geen verloskundige;)
Succes!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!